Wat is een huwelijksvoltrekking zonder trouwring? Het is een onmisbaar deel van de ceremonie. Lees hier de betekenis van de trouwring en het onstaan van het idee om een trouwring te dragen.

Het idee van de trouwring is in het oude Griekenland ontstaan zo’n drie eeuwen voor Christus. Het idee was dat de vierde vinger van de hand een ader had die rechtstreeks naar het hart leid. Dit was natuurlijk voordat de moderne wetenschap de bloedcirculatie van het lichaam volledig in kaart bracht. Men noemde deze ader vena amori, de ader van de liefde. Door een ring te dragen, een object dat rond is en dus geen einde heeft, verklaarde het echtpaar een oneindige trouw aan elkaar.

Vaak gaan er aan de trouwring nog twee ringen vooraf. De vriendschapsring wanneer een stelletje verkering heeft en de verlovingsring wanneer men in ondertrouw gaat. Populair zijn tegenwoordig ook de ring vanwege het eerstgeboren kind en een ring bij het tienjarig jubileum.

Het is normaliter de taak van een van de getuigen om de ring bij zich te houden en op het belangrijke moment deze te overhandigen tijdens de plechtigheid. Er zijn natuurlijk leuke variaties op. Zo kan er ook gekozen worden voor een ringdrager. Meestal een kind en het maakt niet uit of het een jongen of een meisje is. Deze ringdrager draagt een ringkussen en overhandigd de Bruidegom de ring tijdens de plechtigheid. En de vader van de bruid kan natuurlijk op deze manier ook een belangrijke rol spelen. Op deze zeer met emoties geladen manier kan hij als ringdrager zijn dochter weggeven aan de bruidegom.
Het is algemeen gebruik om de trouwring aan de ringvinger van de rechterhand te dragen. Echter mensen met een Rooms Katholieke achtergrond dragen de trouwring vaak aan de linkerhand.